Beleving
Heel bewust heb ik het in plaats van ‘ik loop’ veelal over ‘ik ben’ op blote voeten.
Wat mensen onder andere onderscheidt is een verschil in behoeften. Dit komt bij veel onderwerpen voor, en zéker bij het onderwerp ‘barefoot’.
Voor de één is lopen op blote voeten iets voor in en om huis, en bij mooi weer eventueel ook in de vakantie. Voor een ander is lopen op blote voeten een sportieve gebeurtenis en heeft het dan over bijvoorbeeld ‘barefoot running’.
Voor míj is het méér dan dat, en daarom spreek ik liever over léven op blote voeten. Ik ben in de gelukkige omstandigheid om nagenoeg continue op blote voeten te kunnen zijn.
Metafoor
Het kunnen - en willen! - gaan op blote voeten staat voor mij symbool voor hoe ik me door het leven beweeg. De Aarde is zowel de plaats waar mijn leven zich letterlijk en figuurlijk afspeelt, als de oppervlakte waarop ik mag lopen.
Durf ik in contact te zijn met Moeder Aarde en me laten leiden door dat wat ik voel? Of laat ik me leiden door de angst om te botsen, te vallen en te voelen? Stel ik me kwetsbaar op of scherm ik mijn gevoel af?
Sensaties
Ik heb de keuze gemaakt om me kwetsbaar op te stellen door zoveel mogelijk op blote voeten door het leven te gaan, en mijn tenen te durven stoten.
In het contact met de Aarde wil ik de fysieke sensaties voelen. En ik kan je vertellen: het is ongelooflijk aangenaam om via je voetzolen de opgeslagen zonnewarmte in de grond waar te kunnen nemen. En het is nèt zo aangenaam om je voeten te laten masseren door de verschillen in ondergrond die de Aarde ons biedt.
Accepteren
Soms laat ik me belemmeren door natuurlijke obstakels, waardoor mijn voorgenomen route kan wijzigen. Prima, go with the flow. Of niet. Want ik kan er ook voor kiezen om de uitdaging aan te gaan en een poging doen om mijn belemmering te overwinnen. Alleen al in de vrijheid van keuze zit zóveel vreugde!
Kiezen in vrijheid
De vraag “Ga ik op blote voeten of trek ik schoenen aan?” is voor mij geen relevante vraag meer. Ik zou al het moois dat het blootvoets gaan mij oplevert niet meer willen - en kunnen! - missen.
Daarmee is de schoen tot een soms nuttig stukje gereedschap verworden. Net als een werk- of tuinhandschoen me een nuttige dienst kan bewijzen, zo kan een slipper, sandaal of schoen dat sòms ook. Om ze vervolgens snel weer uit te doen!
Nou, dan ben ik door op je eerste blog te reageren toch al zover dat ik een soort profiel heb aangemaakt hier, haha. Nu nog de verleiding weerstaan om niet een aantal blogjes van Hyves naar hier door te plaatsen ^_^
BeantwoordenVerwijderenIk ben op blote voeten, in plaats van "ik loop op blote voeten". Ik voel het fundamentele verschil wel. Ik vind dat je er een mooie filosofie op nahoudt Dees. Ik denk dat je vooral in de eerste tijd heel erg bewust je tastzin stimuleert. Meestal als we het over de tastzin hebben denken we dat zijn voornaamste functie is om kennis te maken met de materiele wereld buiten onszelf. Dit voelt hard en dit is zacht, dit is warm en dit voelt koud. Maar tasten is veel meer dan dat. Het is de ontmoeting met de wereld maar vooral de ontmoeting met jezelf. Tasten is ervaren waar jij ophoud te zijn. Het geeft jouw begrenzing aan. Dat is een mooie oefening.
Nou ja zeg ik had hier toch gisteren ook gereageerd. Vast misgegaan dan nog maar keer ^__^
BeantwoordenVerwijderenMooi beschreven! En ik vroeg me nog af of je dan echt alles op je blote voeten doet, ook werken en boodschappen enzo? Dat zou ik geloof ik niet echt durven, op mijn blote voeten op mijn werk of door de ah rondstruinen.