Veranderingen

Reacties

Het lopen op blote voeten lokt reacties uit. Dat is prima. De reacties zijn overwegend positief, en nemen toe naarmate de zomer verder achter ons ligt. Ik vind het overigens heel vanzelfsprekend dat er wordt gereageerd, en ga graag het gesprek aan. Dat we ons op blote voeten door het leven bewegen is immers nog (lang) geen gemeengoed.

Rennen!

Toch realiseren steeds meer mensen zich dat het dragen van schoenen eerder problemen met zich mee brengt dan dat het een oplossing biedt. Het is pas enige tijd geleden dat je familie rende voor diens leven, om niet opgegeten te worden door een iets te groot uitgevallen biefstuk die maar niet aan hun pijl gepriemd wilde worden.

Dat jij dit nu leest bewijst eens te meer dat het je familie aardig gelukt is. Ze zorgden wel dat ze de snelheid erin konden houden. Er was geen ruimte voor rugklachten, knieblessures, of een rollator.

Nee, de problemen komen pas met de schoenen. Vanuit economisch perspectief bezien ongetwijfeld een prachtige ontwikkeling met nieuwe beroepen, ambacht en vakmanschap, en een bloeiende industrietak. Tegelijkertijd ontstaat er de medische specialisatie, en de praktijken-aan-huis zoals de pedicure die het ongemak aan de gemiddelde voet maar niet onder controle krijgen.

Zielig

Soms gaan humor en de constatering van een triest feit hand in hand. Zoals in de afgelopen week, toen ik naar het werk fietste op mijn blote voeten bij een temperatuur rond het vriespunt. Bij een stoplicht lacht een vriendelijke dame mij toe bij het zien van mijn blote voeten. Haar eerste reactie was: gôh, wat dapper! Tot ze zich realiseerde dat ze pedicure was en eraan toevoegde: wat zielig eigenlijk.

Ik denk er het mijne van. Het zijn vaak dezelfde mensen die de handschoenen alweer aantrekken zo gauw de dagen korter worden.

Subtiel

Ik bemerk echter een verandering. 

Steeds meer mensen ontdekken de vreugde die je ervaart wanneer je voeten weer de verschillende sensaties kunnen voelen. Denk aan de temperatuur, de structuur, en de veerkracht van de grond waarop je loopt.

Ik vind het een onvoorstelbaar fijn gevoel om de warmte van de zon te voelen op de ondergrond waarop ik loop. Niet alleen in de lente of de zomer, maar ook als het een graad of twee is en de winterzon moeite heeft om de ochtendmist weg te branden. Het subtiele verschil in temperatuur tussen de licht bevroren ondergrond en een stuk dat even is aangestreken door zonnestralen is... fantastisch om te voelen, en niet voor te stellen wanneer je het niet zelf gevoeld hebt.

'Die bodum'

Vergelijkbaar is het voelen van de verschillende ondergronden. Lopen in de natuur is natuur-lijk een feest voor de voeten. Elk verschil in ondergrond, hoe subtiel ook, geeft een iets andere sensatie. Het verende strandzand langs de vloedlijn, het moeizame mulle zand, de kriebelende hei, de zachte humusbodem in het bos... ga het voelen!

Maar dit geldt ook op de ondergronden die door mensenhanden zijn gemaakt. Voor iedereen die denkt dat asfalt en andere verharde vormen van paden onnatuurlijk zijn, en dit vervolgens als excuus gebruiken om onze natuurlijke staat van zijn proberen te ondermijnen, zeg ik: wij mensen zíjn onderdeel van de natuur. En ook de paden die we aanleggen zijn onderdeel van de natuur. Ze liggen immers ingebed in diezelfde natuur en vormen er één geheel mee. Wanneer je over de diverse verhardingen loopt ervaar je óók verschillende sensaties. Het ruwe asfalt helpt het lichaam om zich te wapenen tegen scherpe indringers. De huid van de voetzolen wordt zeer snel dikker.

En als ik over gebakken klinkers loop... ze zijn heerlijk glad en houden de zonnewarmte lekker lang vast. Dat zeg ik: een goede bodem is lekker gebakken!

Als het leven zelf

Veranderingen hebben tijd nodig. De grootste valkuil is het opbrengen van geduld. Ruim een jaar geleden heb ik de keuze gemaakt om een andere richting op te gaan, omdat ik innerlijk weet dat dit me veel goeds gaat opleveren. Ik wilde snel.

Het (leren) lopen op blote voeten is een metafoor voor onze gang door het werkelijke leven. Een metafoor die in diezelfde werkelijkheid be-leefd wordt. Alles wat het leven niet vreemd is, komen we ook tegen wanneer we ervoor kiezen om op blote voeten te zijn.

Genieten

Voor elke keuze die met het hart gemaakt wordt heeft het lichaam en haar omgeving tijd nodig om zich aan te passen. Dit geldt ook voor onze voeten. Gun ze de tijd om zich weer terug aan te passen aan hun natuurlijke staat van zijn. Door jarenlang gebruik van schoenen zijn de zenuwen in de voeten hypergevoelig geworden en de huid van de voetzool onnatuurlijk dun. Geef ze de tijd, en gaandeweg zul je steeds meer gaan genieten van het zijn op blote voeten, en van het leven zelf.